Odmienianie czasowników to inaczej koniugacja i polega na dopasowaniu bezokolicznikowej formy danego czasownika do określonego czasu. Zmiany, zwykle dokonywane za pomocą końcówek i słów pomocniczych, wyrażają kategorie gramatyczne związane z opisywanym działaniem lub stanem, takie jak osoba, liczba, czas, aspekt i tryb. Czasowniki są podzielone na kilka klas zgodnie z ich formą koniugacji i można im przypisać wzorce, aby pomóc w tworzeniu prawidłowych form.
Istnieją proste formy czasownika (np. ich mache, ich machte) i złożone formy, w których używa się czasownika posiłkowego (np. ich habe gemacht, ich werde machen).
W języku niemieckim jest w sumie 6 czasów. Dwa z nich są proste: czas teraźniejszy prosty (Präsens) i czas przeszły prosty (Präteritum). Pozostałe cztery czasy są złożone, czyli są to takie czasy, które łączą czasownik posiłkowy i formę bezokolicznika lub imiesłowu przeszłego czasownika głównego niosącego znaczenie. Czasy złożone obejmują czas przyszły prosty (Futur I), czas teraźniejszy dokonany (Perfekt), czas przeszły dokonany (Plusquamperfekt) i czas przyszły dokonany (Futur II).
... ...
Więcej informacji
Czas teraźniejszy prosty – Präsens
ich
lese
du
liest
er/sie/es
liest
wir
lesen
ihr
lest
sie/Sie
lesen
Czas przeszły prosty – Präteritum
ich
las
du
lasest; last
er/sie/es
las
wir
lasen
ihr
last
sie/Sie
lasen
Czas teraźniejszy dokonany – Perfekt
ich
habe gelesen
du
hast gelesen
er/sie/es
hat gelesen
wir
haben gelesen
ihr
habt gelesen
sie/Sie
haben gelesen
Czas przeszły dokonany – Plusquamperfekt
ich
hatte gelesen
du
hattest gelesen
er/sie/es
hatte gelesen
wir
hatten gelesen
ihr
hattet gelesen
sie/Sie
hatten gelesen
Czas przyszły prosty – Futur I
ich
werde lesen
du
wirst lesen
er/sie/es
wird lesen
wir
werden lesen
ihr
werdet lesen
sie/Sie
werden lesen
Czas przyszły dokonany – Futur II
ich
werde gelesen haben
du
wirst gelesen haben
er/sie/es
wird gelesen haben
wir
werden gelesen haben
ihr
werdet gelesen haben
sie/Sie
werden gelesen haben
Tryb łączący czasownika na czasownik nieregularny [lesen]
Tryb łączący (niem. konjunktiv, od późnołacińskiego modus coniunctivus, tłumaczone jako forma struktury zdania i wywodzące się od łacińskiego czasownika coniungere – łączyć).
Tryb łączący to specjalna forma czasownika, która zwykle wyraża, że działanie jest warunkowe lub hipotetyczne.
Wyraża możliwe, prawdopodobne, hipotetyczne, pożądane, przerażające lub konieczne działania (wskazując tym samym stosunek mówiącego do działania). Jest to forma używana do wyrażenia czegoś co się wyobraża, a co może się nigdy nie wydarzyć. Używa się jej, aby wypowiedź została odebrana jako subiektywna lub wyrażająca zwątpienie lub niepewność.
W języku niemieckim istnieje tryb łączący I i tryb łączący II.
Tryb łączący I obejmuje czas teraźniejszy (np. er sei, er habe) oraz przyszły prosty i dokonany.
Tryb łączący I zwykle wyraża czyjąś opinię, często mało prawdopodobną z punktu widzenia mówiącego (tryb oznajmujący w czasie teraźniejszym: Er sagt, dass niemand zu Hause ist. – Mówi, że nikogo nie ma w domu. X tryb łączący w czasie teraźniejszym: Er sagt, dass niemand zu Hause sei – Mówi, że (podobno) nikogo nie ma w domu).
Tryb łączący II obejmuje czas przeszły prosty (er wäre, er hätte) i czas przeszły dokonany.
... ...
Więcej informacji
Tryb łączący I: Czas teraźniejszy prosty – Konjunktiv I
ich
lese
du
lesest
er/sie/es
lese
wir
lesen
ihr
leset
sie/Sie
lesen
Tryb łączący I: Czas teraźniejszy dokonany – Konjunktiv I
ich
habe gelesen
du
habest gelesen
er/sie/es
habe gelesen
wir
haben gelesen
ihr
habet gelesen
sie/Sie
haben gelesen
Tryb łączący I: Czas przyszły prosty – Konjunktiv I: Futur I
ich
werde lesen
du
werdest lesen
er/sie/es
werde lesen
wir
werden lesen
ihr
werdet lesen
sie/Sie
werden lesen
Tryb łączący I: Czas przyszły dokonany - Konjuktiv I: Futur II
ich
werde gelesen haben
du
werdest gelesen haben
er/sie/es
werde gelesen haben
wir
werden gelesen haben
ihr
werdet gelesen haben
sie/Sie
werden gelesen haben
Tryb łączący II: Czas przeszły prosty – Konjunktiv II: Präteritum
ich
läse
du
läsest
er/sie/es
läse
wir
läsen
ihr
läset
sie/Sie
läsen
Tryb łączący II: Czas przeszły dokonany – Konjunktiv II: Plusquamperfekt
ich
hätte gelesen
du
hättest gelesen
er/sie/es
hätte gelesen
wir
hätten gelesen
ihr
hättet gelesen
sie/Sie
hätten gelesen
Tryb łączący II: Czas przyszły prosty – Konjunktiv II: Futur I
ich
würde lesen
du
würdest lesen
er/sie/es
würde lesen
wir
würden lesen
ihr
würdet lesen
sie/Sie
würden lesen
Tryb łączący II: Czas przyszły dokonany – Konjunktiv II: Futur II
ich
würde gelesen haben
du
würdest gelesen haben
er/sie/es
würde gelesen haben
wir
würden gelesen haben
ihr
würdet gelesen haben
sie/Sie
würden gelesen haben
Tryb rozkazujący (imperatywne) czasownikina czasownik nieregularny [lesen]
Tryb rozkazujący (niem. imperativ, od łac. imperativus) to forma czasownika wyrażająca nakaz, prośbę lub zakaz. W wielu przypadkach użycie trybu rozkazującego może wydawać się nieuprzejme. Dlatego polecenie jest często wyrażane w bardziej uprzejmy sposób, przy użyciu innych środków gramatycznych.
... ...
Więcej informacji
Tryb rozkazujący – Imperativ
du
lies
ihr
lest
Formy imiesłowowe (Partizip) czasownika na czasownik nieregularny [lesen]
Forma imiesłowowa (niem. partizip, od łac. participare – „brać udział”) to nieokreślona forma czasownika, której można używać na wiele sposobów:
tworzyć czasy złożone;
tworzyć stronę bierną;
jako przymiotnik;
jako alternatywa dla zdań podrzędnych (kondensatory zdań);